Portugalia rozbita w Bradze. Pierwszy mecz bez Ronaldo i porażka na 105 lat

Przed pierwszym gwizdkiem w Bradze piłkarze Portugalii stanęli do hymnu w koszulkach z numerem 7. Oddawali hołd Cristiano Ronaldo, który dziewięć dni wcześniej ogłosił, że w reprezentacji już nie zagra. Półtorej godziny później na tablicy wyników stało 1:4 dla Danii. Hiszpański statystyk MisterChip policzył tego wieczoru na X, że kibice obejrzeli najgorszą domową porażkę Portugalii w meczu innym niż towarzyski w ciągu 105 lat historii seniorskiej kadry.

Między gestem a wynikiem jest przepaść i to ona sprawia, że ten mecz waży więcej niż jedna kolejka Ligi Narodów. Portugalczycy mieli przecież powody sądzić, że odejście 41-letniego napastnika niczego nie zepsuje. Jego forma od miesięcy budziła wątpliwości, a drużyna zdążyła już pokazać, że bez niego potrafi wygrywać.

Wygrana, która uśpiła

27 września w Oslo Ronaldo przesiedział na ławce całe spotkanie z Norwegią, a Portugalia wygrała 2:1. W 17. minucie João Félix uderzył z szesnastego metra tuż przy słupku. Erling Haaland wyrównał, ale niespełna trzy minuty później Ørjan Nyland pomylił się przy wyprowadzeniu piłki i Gonçalo Ramos go przelobował. Potem Diogo Costa bronił strzały i główki Haalanda, a w końcówce goście myśleli już głównie o tym, jak dowieźć prowadzenie. Wywieźli zwycięstwo z boiska uczestnika ostatnich mistrzostw świata. Wyglądało to na dowód, że zespół budowany latami wokół jednej gwiazdy umie się bez niej obejść.

Po dwóch kolejkach Portugalia miała w grupie A4 komplet punktów, bo na inaugurację pokonała 1:0 Walię. Tamten mecz z 24 września okazał się ostatnim występem Ronaldo w kadrze. Ostatniego gola strzelił jeszcze latem, 3 lipca w Toronto: wykorzystał rzut karny w wygranym 2:1 meczu z Chorwacją w 1/16 finału mundialu 2026.

Pożegnanie nie przyszło w spokojnej atmosferze. Ronaldo nagle opuścił zgrupowanie podczas przerwy reprezentacyjnej, a wokół jego roli w drużynie wybuchł spór. 5 listopada opublikował w mediach społecznościowych nagranie, na którym czyta list do rodaków. „Nadszedł dzień, by oddać reprezentacji nas wszystkich koszulkę z numerem 7. Nigdy nie czułem, że należy wyłącznie do mnie” - mówił. Wspominał zwycięstwa, „których nigdy nie zapomnę”, i porażki, „o których wspominanie wciąż sprawia mi ból”. Przyznał też: „Popełniałem błędy”. Z piłką nie kończy, dalej gra w saudyjskim Al-Nassr.

Czytaj teżPolska chce zimowej siatkówki. Włochy i Brazylia blokują plan FIVBZgrupowanie reprezentacji Polski w listopadzie 2026. Bez Nowaka, za to ze Świderskim

Z kadry odchodzi jednak rekordzista świata w liczbie występów i goli w reprezentacji. Dokładne liczby różnią się w zależności od źródła, od 223 meczów i 141 bramek do 234 meczów i 146 bramek, ale ważniejsze jest to, co za nimi stoi. Ronaldo grał w kadrze od sierpnia 2003 roku, a więc przez całą epokę, która przyniosła Portugalii jedyne wielkie trofea: mistrzostwo Europy w 2016 roku we Francji oraz dwa zwycięstwa w Lidze Narodów, w 2019 i 2025 roku. Zaczęło się od bolesnego finału Euro 2004, przegranego u siebie. Całe pokolenie kibiców nie pamięta Portugalii bez niego.

Wieczór w Bradze

Dania przyjechała do Bragi z sześcioma punktami po dwóch wygranych, a mimo to nie jako faworyt, bo na tym stadionie trudno było nim być. W pierwszej połowie wynik otworzył Pierre-Emile Højbjerg. Po przerwie w ciągu kilku minut mecz rozstrzygnął Rasmus Højlund. 23-latek najpierw uderzył z woleja lewą nogą, a chwilę później technicznie przymierzył prawą z kilkunastu metrów. Gdy Joachim Andersen trafił na 4:0, trybuny zamilkły. Bernardo Silva zdobył honorowego gola dopiero w doliczonym czasie, kiedy niczego już nie zmieniał.

Kibice, którzy chcieli wierzyć, że problemem był Ronaldo, a nie drużyna, nie mają jak wytłumaczyć sobie tego wyniku. MisterChip zakończył swój wpis nazwiskami ludzi, którzy w Bradze byli na boisku lub w kadrze meczowej, m.in. Diogo Costy, Rúbena Diasa, Vitinhi i Bruno Fernandesa. To piłkarze z największych klubów Europy, a nie przejściowy zespół, który dopiero szuka swojego kształtu.

Ta lista przewraca wygodną opowieść, którą od miesięcy powtarzano w Portugalii: że drużynę hamuje starzejący się lider, pod którego trzeba było ustawiać grę. Mecz w Oslo zdawał się to potwierdzać. Braga pokazała drugą stronę. Ronaldo przez dwie dekady był dla tej drużyny nie tylko strzelcem, ale też punktem odniesienia, wokół którego zespół się organizował, nawet gdy sam nie biegał już jak dawniej. Jedna wygrana z Norwegią, wyszarpana po błędzie bramkarza rywali, tego nie zastąpiła.

Siódemka bez właściciela

W liście Ronaldo pisał, że koszulkę z numerem 7 trzeba „przekazać przyszłości”. Nikt jeszcze nie wskazał, kto ją przejmie. W Bradze nosili ją wszyscy, ale tylko podczas hymnu. Gdy po meczu fotoreporterzy uchwycili załamanego Francisco Trincão, miał na plecach już inny numer.

Porażka nie odbiera Portugalii szans w grupie, bo Dania tylko zrównała się z nią punktami. Zmienia za to coś, czego tabela nie pokazuje. Przez 23 lata każde złe popołudnie reprezentacji można było zrzucić na gorszy dzień jej kapitana. 14 listopada ta wymówka zniknęła. W Bradze zagrała Portugalia, która chciała udowodnić, że nie potrzebuje Ronaldo, i przegrała najwyżej w historii swoich meczów o stawkę na własnym boisku.

Wpis z pasa „W ruchu”, 15 listopada 2026. Na zdjęciu: Cristiano Ronaldo żegna się z mundialem, Edinson Cavani i Luis Suárez idą dalej.