Wyciek danych z Grok Build objął też twórców. Sekret stał w złym miejscu adresu

Pod adresem cinder-crane-sand-frost.grok.me leżał plan kampanii reklamowej w serwisie X. Nie chroniło go hasło ani logowanie, tylko cztery przypadkowe angielskie słowa przed kropką. Twórcy Grok Build uznali, że to wystarczy, bo takiej kombinacji nikt nie zgadnie. I mieli rację: nikt nie musiał zgadywać. Adres trafił do publicznie przeszukiwanej bazy, razem z dziesiątkami tysięcy podobnych.

Grok Build to agent do tak zwanego vibe codingu, sprzedawany przez SpaceXSI, czyli połączone SpaceX i xAI. Użytkownik mówi albo pisze, czego potrzebuje, a po kilku minutach dostaje działającą aplikację do wewnętrznych testów. Korzystają z niego ludzie, którzy nigdy nie programowali. Dział sprzedaży chce tablicy z klientami, kierownik budowy rejestru badań okresowych, a Grok stawia to w kilka minut. Żeby pokazać efekt współpracownikom, wystarczy wysłać link.

Ten link okazał się dziurą, co we wtorek 10 listopada opisała firma Claroc, zajmująca się bezpieczeństwem. Wśród odsłoniętych danych znalazły się wewnętrzne biznesplany, oferty reklamowe, wyniki badań lekarskich i nazwiska pracowników z numerami identyfikacyjnymi. Najbardziej kłopotliwe dla SpaceXSI było to, że wyciekły też jej własne dane.

Producent na liście ofiar

Claroc znalazł 24 aplikacje zbudowane przez pracowników spółki, która stworzyła Groka. Był wśród nich oznaczony jako poufny plan wdrożenia nowej osoby w zespole sprzedaży korporacyjnej. Była mapa terytoriów sprzedażowych obejmująca 594 klientów, były adresy wewnętrznych systemów, z których korzystają handlowcy, i propozycje reklamowe.

„Byliśmy w szoku” - napisali badacze Claroc. Ich kolejne zdanie dobrze streszcza całą historię: „Gdyby zespół sprzedaży kupił do tego narzędzie, stałoby za firmowym logowaniem, otwarte tylko dla zespołu. Zbudowane z pomocą AI, trafiło do sieci otwarte dla każdego, kto ma link”.

Pozostali poszkodowani pokazują, do czego ludzie naprawdę używają takich narzędzi, i nie są to zabawki hobbystów. Peruwiańska firma budowlana trzymała w aplikacji panel medycyny pracy z wynikami 3784 badań lekarskich pracowników. Tesla miała tam zestawienie wyników centrum serwisowego z nazwiskami 22 techników, ich wydajnością i informacją o premiach. Wyciekła lista 108 osób pracujących przy kontrakcie logistycznym dla amerykańskiej marynarki wojennej. Norwesko-fińska grupa zbrojeniowa odsłoniła procedurę załadunku w budynku z materiałami wybuchowymi w jednym z amerykańskich zakładów. Część autorów takich aplikacji pracuje w firmach z listy Fortune 500.

Słowa po złej stronie kropki

Sam pomysł zabezpieczenia był rozsądny i dobrze znany. Fachowcy nazywają go kontrolą dostępu opartą na uprawnieniach: kto zna adres, ten może wejść, tak jak ten, kto ma klucz do mieszkania. Klucz musi tylko być na tyle skomplikowany, żeby nikt go nie dorobił na oko. Grok składa początek adresu z losowych słów, na przykład „failing chassis traders”. Trzy takie słowa dają około 38 bitów entropii, czyli miliardy możliwych kombinacji, więc zgadywanie na ślepo nie ma sensu.

Czytaj teżNASA buduje bazę na Księżycu. Zadania dostali Musk, Bezos, przyszli astronauci i uczniowieLekarz z Ziemi odpowie za późno. NASA i Google uczą robota pomagać astronaucie przy USG

Kłopot leży w tym, gdzie te słowa stoją. Google od lat stosuje ten sam trik w Dokumentach, ale losowy ciąg znaków umieszcza po nazwie domeny, za ukośnikiem, w ścieżce adresu. Grok Build wstawił losowe słowa przed domenę grok.me, czyli zrobił z nich subdomenę. Różnica wygląda na kosmetyczną, a przesądza o wszystkim.

Komputer, który otwiera nieznany adres, najpierw pyta system DNS, internetową książkę telefoniczną, pod jakim numerem IP mieszka dana nazwa. Ścieżki za ukośnikiem DNS nie widzi. Widzi za to nazwę domeny razem z subdomeną. Istnieją usługi tak zwanego pasywnego DNS, które obserwują te zapytania i każdą nową nazwę zapisują w bazie dostępnej dla każdego. Losowe słowa Groka trafiały więc do publicznego rejestru w chwili, gdy ktoś pierwszy raz kliknął w link. Klucz był trudny do podrobienia, tyle że jego kopia wisiała na tablicy ogłoszeń.

Asaf Aprozper, współzałożyciel i szef technologii w Claroc, przeszukał taką bazę i dostał 43 601 adresów kończących się na grok.me. Ponad 35 tysięcy z nich było publicznych. Wystarczyło kliknąć, żeby otworzyć aplikację ze wszystkimi danymi, i poza nielicznymi wyjątkami nic więcej nie stało na przeszkodzie. Aprozper przez tydzień testował narzędzie i twierdzi, że Grok domyślnie ustawia udostępnianie na opcję „Każdy, kto ma link”. Przestawienie jej na „zaproszonych użytkowników” albo „tylko ty” wymaga osobnej decyzji twórcy.

Producent widzi to inaczej. Rzecznik Cursora, firmy programistycznej niedawno przejętej przez SpaceXSI, odpisał Ars Technice, że aplikacje Grok Build „są domyślnie prywatne i nic nie staje się publiczne, dopóki twórca nie zdecyduje się tego udostępnić”. Testy Aprozpera pokazują co innego: za każdym razem ustawienie trzeba było zmieniać ręcznie.

Cisza, a potem „app not found”

Claroc zawiadomił SpaceXSI w niedzielę. Odpowiedź nie przyszła, więc przedstawiciel firmy oznaczył na X Elona Muska i Matta Palmera, który zarządza Grokiem. W poniedziałek wieczorem wszystkie 24 aplikacje SpaceXSI wciąż pokazywały swoją zawartość. Spółka zaczęła je zdejmować dopiero kilka godzin po tym, jak pytania przysłała Ars Technica, i w dniu publikacji tekstu każdy z tych linków zwracał błąd „app not found”. Dane innych klientów w większości nadal były dostępne.

Na kolejne pytania rzecznik nie odpowiedział. Nie wyjaśnił, czy wewnętrzne materiały wystawiono celowo, dlaczego zniknęły dopiero po pytaniach dziennikarzy ani czy firma powiadomi klientów, którzy w ten sam sposób odsłonili swoje dane. Tę pracę wykonuje na razie Claroc. Aprozper kontaktuje się z kolejnymi firmami. Szef bezpieczeństwa luksusowego armatora, który miał w aplikacji listę kontrolną kuchni okrętowej z danymi załogi, według Aprozpera „ściągnął cały swój zespół bezpieczeństwa, gdy tylko pokazaliśmy wyniki”.

[[BLOK1]]

Cursor bronił się też tym, że linki do udostępniania mają również konkurenci, m.in. ChatGPT, Lovable i Bolt. To prawda, ale Grokowi niewiele pomaga. Aprozper potwierdza, że Lovable, Bolt i Replit także nadają każdej aplikacji własny adres, więc te same rekordy DNS odsłaniają i ich użytkowników. „Jednak to w Groku znaleźliśmy zdecydowanie najwięcej wrażliwych danych firmowych” - dodaje. Meta z tego samego powodu niedawno wyłączyła udostępnianie linków w swoim agencie Muse, choć Mark Zuckerberg zapewniał, że zbudowano go od podstaw z myślą o bezpieczeństwie.

Da się to jednak zrobić dobrze. Publikowane artefakty Claude'a i udostępniane rozmowy ChatGPT oraz Gemini trzymają losowy sekret w ścieżce adresu, więc DNS nigdy go nie widzi. Jeden z czytelników Ars Technica zwrócił uwagę, że przy aplikacjach sprawa jest bardziej złożona. Przeglądarka traktuje strony z tej samej domeny jak zaufanych sąsiadów, dlatego niezależne aplikacje i tak potrzebują osobnych subdomen. Te jednak mogą być jawne, a sekret powinien siedzieć w ścieżce. Twórcy Grok Build zrobili odwrotnie. Dopóki tego nie zmienią, każdą aplikację, która nie ma być publiczna, trzeba samemu przestawić na zaproszonych użytkowników.

Wpis z pasa „W ruchu”, 11 listopada 2026. Na zdjęciu: Elon Musk, przedsiębiorca technologiczny, inwestor i inżynier.