Gorące
La Liga

Barcelona - Villarreal: wynik 0:2 do przerwy. Lider rozbity w siedem minut

Barcelona - Villarreal 0:2 do przerwy. Tajon Buchanan i Tani Oluwaseyi trafili w 5. i 7. minucie, a Lamine Yamal zmarnował rzut karny przy prawym słupku.

Piotr Olszewski

· 5 min czytania

Napis „More than a club” na trybunach Camp Nou w Barcelonie.
Fot. Luis Miguel Bugallo Sánchez (Lmbuga) / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0

O 14:00 Alejandro Hernández Hernández rozpoczął mecz na Spotify Camp Nou. O 14:07 lider LaLiga przegrywał z Villarrealem 0:2. Drużyna Hansiego Flicka, która w dwunastu ligowych kolejkach strzeliła 48 bramek, średnio cztery na mecz, przez całą pierwszą połowę miała piłkę: posiadanie wynosiło 74,4 procent. Na tablicy wyników nic to nie zmieniło. Mecz rozstrzygały dwa szybkie ataki gości, przeprowadzone zanim gospodarze na dobre ustawili się na boisku.

Ta pierwsza połowa streszcza cały sezon Barcelony. Z przodu drużyna przytłacza rywali, ale na początku meczów zostawia za plecami tyle miejsca, że wystarczy jedno podanie, by ją rozbić.

Dwóch Kanadyjczyków

Pierwszy gol zaczął się od błędu Fermína Lópeza. Pomocnik Barcelony zagrał w poprzek boiska, słabo i za lekko, a Tajon Buchanan nie potrzebował zaproszenia. Przejął piłkę i uderzył mocno z prawej nogi zza pola karnego. Strzał odchodził od rzucającego się Joana Garcíi i bramkarz nie miał szans. Dwie minuty później Alberto Moleiro posłał podanie w wolną przestrzeń za linię obrony, Tani Oluwaseyi uciekł Ericowi Garcíi i lewą nogą trafił pod poprzeczkę. Obaj strzelcy są reprezentantami Kanady i obaj skorzystali z tego samego: Barcelona nie zdążyła jeszcze zacząć bronić.

Wpadki z pierwszych minut powtarzają się u niej regularnie. Hiszpański „AS” wyliczył, że w tym sezonie straciła już cztery gole w pierwszych piętnastu minutach meczów, najwięcej ze wszystkich drużyn LaLiga. Zaraz mogło być 0:3. Georges Mikautadze przeprowadził akcję łudząco podobną do drugiego gola i minął wybiegającego bramkarza, ale strzelił z ostrego kąta w boczną siatkę. Sędzia i tak odgwizdał spalonego.

Ta kruchość jest tym bardziej zaskakująca, że Flick przebudował akurat defensywę. W porównaniu z ostatnim meczem przed przerwą reprezentacyjną, wygranym 2:1 na stadionie Atlético, zrobił trzy zmiany, z czego dwie w obronie. Wrócił Eric García, a w wyjściowej jedenastce pojawił się Frenkie de Jong, który może grać zarówno na środku, jak i na boku defensywy. W ataku zagrał Karim Adeyemi. Na ławce usiedli m.in. Jules Koundé, Pau Cubarsí i Wojciech Szczęsny. Iñigo Pérez również zmienił trzy pozycje: na prawą obronę wrócił Freeman, na środek Pau Navarro, a w pomocy zagrał Santi Comesaña.

Karny nie dla tego, kto zwykle strzela

Najlepsza okazja na odrobienie strat przyszła szybko. W 18. minucie Lamine Yamal upadł w polu karnym po interwencji Oluwaseyiego. Hernández Hernández uznał, że faulu nie było, i kazał grać dalej, ale po chwili Cuadra Fernández z wozu VAR wezwał go do monitora. Sędzia zmienił decyzję i wskazał na jedenasty metr.

Yamal sam wywalczył karnego i sam chciał go wykonać. Ustawił piłkę na punkcie, lecz wiatr ją przesuwał, więc strzał się opóźniał. Kiedy w 23. minucie wreszcie uderzył, piłka minęła bramkę tuż przy prawym słupku. Karne Barcelony wykonuje zwykle Raphinha, który z 15 golami prowadzi w klasyfikacji strzelców ligi. Komentatorzy na Camp Nou szybko wychwycili, że w tym meczu role się odwróciły: karnego strzelał Yamal, choć lepiej robi to Raphinha, a rzut wolny tuż przed przerwą wykonywał Raphinha, choć z wolnych lepiej uderza Yamal.

Kilka godzin wcześniej nie było nawet pewne, czy dziewiętnastoletni skrzydłowy zagra. Na rozgrzewce poczuł ból w prawej kostce i potrzebował pomocy sztabu medycznego. Przed pierwszym gwizdkiem zdążył jeszcze odebrać nagrodę za najładniejszego gola października, zdobytego w meczu z Betisem na La Cartuja.

Pudło go nie zgasiło, przeciwnie. Po karnym Yamal był najaktywniejszym piłkarzem gospodarzy, a akcje Barcelony szły głównie jego prawą stroną, bo środkiem drużyna tworzyła niewiele. Przymierzył z dystansu obok słupka, potem jego strzał zablokował Renato Veiga. Po jego dośrodkowaniu zewnętrzną częścią stopy Raphinhę w ostatniej chwili uprzedził Pau Navarro. W 41. minucie próbował przelobować bramkarza zagraniem z ostrego kąta, ale Péter Gulácsi zamknął krótki słupek.

Oblężenie bez wyłomu

Końcówka połowy wyglądała tak, jak przed meczem przewidywali bukmacherzy i statystycy, tyle że o pół godziny za późno. Barcelona zamknęła Villarreal na jego połowie i oddała osiem strzałów. Raphinha trafił z rzutu wolnego w mur po faulu Renato Veigi tuż przed polem karnym, a Gerard Martín po dośrodkowaniu João Cancelo główkował tuż nad poprzeczką. W doliczonym czasie gospodarze domagali się drugiego karnego, bo strzał Erica Garcíi trafił w rękę jednego z obrońców. Ręka była jednak przy ciele i sędzia nie przerwał gry.

Im dłużej trwało oblężenie, tym robiło się nerwowiej. Żółte kartki zobaczyli Pape Gueye za uderzenie łokciem Fermína i Moleiro za faul na Yamalu. Kartkę dostał też Marcus Sorg, asystent Flicka, za protesty na ławce. Moleiro igrał zresztą z drugą żółtą, kiedy sfaulował Pedriego i odkopał piłkę daleko, żeby Barcelona nie mogła szybko wznowić gry. Goście wiedzieli, że czas pracuje dla nich.

Rocznica z rysą

Stawka drugiej połowy jest wysoka. Barcelona przystąpiła do meczu z 33 punktami. Real Madryt wygrał w sobotę i ma tyle samo, choć rozegrał o jeden mecz więcej, więc tylko zwycięstwo przywróci Katalończykom trzypunktową przewagę. Villarreal przed przerwą reprezentacyjną przegrał z PSG 0:6, a potem pokonał Getafe 2:0. Z 15 punktami zajmuje miejsce w środku tabeli i od dawna nie potrafi grać równo. Tym bardziej nikt nie spodziewał się, że to on będzie prowadził na Camp Nou.

W niedzielę mija dokładnie rok od powrotu Barcelony na stadion po latach przebudowy. Bilans tego roku to 25 zwycięstw w 27 meczach, a dwie porażki, 0:2 z Atlético w Lidze Mistrzów i 1:2 z Realem w lidze, kibice pamiętają do dziś. Villarreal ma tu własne wspomnienie. 27 stycznia 2024 roku wygrał w Barcelonie 5:3, a po tamtym meczu Xavi Hernández zapowiedział odejście z klubu. Przed niedzielnym spotkaniem goście przypominali ten wynik w materiałach promocyjnych, jakby wiedzieli, że stadion potrafi być dla gospodarzy zdradliwy.

Flick ma na ławce ofensywnych zawodników, którzy mogą odwrócić przebieg meczu: Daniego Olmo, Gaviego, Gabriela Jesusa i Gordona. Barcelona otwiera tym spotkaniem serię ośmiu meczów w 29 dni, a w Polsce transmituje je Canal+ Sport 6. Po przerwie Katalończycy muszą odrobić dwa gole, które stracili w pierwszych siedmiu minutach.

Wpis z pasa „W ruchu”, 22 listopada 2026. Na zdjęciu: Napis „More than a club” na trybunach Camp Nou w Barcelonie.

Źródła (5)
Następny tekstMiedwiediew wraca do Turynu. Po roku przerwy gra o coś więcej niż powrótWygraną z Adrianem Mannarino w Wiedniu Daniił Miedwiediew po raz siódmy zapewnił sobie start w turnieju mistrzów. Rok temu go w Turynie zabrakło. Teraz przyjedzie z czterema tytułami, a w stawce nie będzie Jannika Sinnera.

Z Promptowego - blog o AI tego samego autora